|
نه اهل برمک و نه ککی جعفر
لیونه و گسنی مرده ، مردم ایگون ازبس گرده خرده سر دلش گرو، کشتش
سه شی کرده هلالی ، غیر غر پر مکن مالی
نخود پی هر آش
کل ایکنه ، ول ایکنه
دیر شتر بخوس ، خو آشفته نبین
پس برکش بیشتر و پیش برکه
سر با بیشتر و بن باره
چه خشه بی مردی هیشکه وت نگو چه کردی
اگر ایخی کسی و ریشت نخنده بفرما تا کسی خرت نبنده
موش و کهک همک بازن یرلی یرا ایبازن
پی پتیت بنه سر جی پی پرت
سیر و گسنه ایگو ، خرد بجو
گدا که معتبر شود از خدا بیخبر شود
حونه که داره دو بانو خلش ایا تا سر زانو
مرغ همسایه غازه
کم کم ، دم دم
کم بخه همیشه بخه
سگ نه طلبیده ، هیجا نیروه
کار تو سقی ، بقی نیاره ، صبح و پسین نیاره
نکرده کاره نبر پی کار ایخره نونل نیکنه کار
رفیق روزل خشی
خنده دل خش ایخو ، گریوه دل و چش ایخو
درو ریشش وری اویه
و او شلو ماهی ایگره
|