|
▬ بازگشت به آرشیو مطالب اخیر
تنور در داخل خانه قرار دارد و سوراخی در بالای آن بر روی سقف ایجاد شده است كه «دَربْچی» نام دارد. این بناها معمولاً بازشوهایی كوچك دارند و فضای داخلی آنها تاریك است. عمده مصالح به كار رفته در این بناها یك نوع سنگِ بومی كِرِمیرنگ و چوب است. سنگها به صورت لاشهچینی و بعضاً بدون استفاده از ملات به كار برده میشوند. دیوارها در داخل و خارج، هیچ پوشش خاصی به عنوان نازككاری ندارند. سقفها مسطح هستند و تیرهای آن از چوب درختان بلوط یا سپیدار است كه روی آن را با نِی یا گیاه «مورْد» پوشش داده و سپس كاهوگل میكنند. جالب آنكه تنه درختان بدون هیچ تراش یا پرداختی، به عنوان تیر در سقف به كار رفته است. ستونها از سنگ بوده و به صورت خشكهچینی ساخته میشوند. این ستونها «كِلْ» نام دارند.دربعضی خانه ها به صورت چوبی می باشد. خانهای كه در ادامه تصاویر آن آمده، متعلق به زنی به نام «مرحوم گُلطلا برنجكار»، 80 ساله است. خانه «گلطلا» از معدود خانههای روستای مارین با الگوی معماری بومی است كه هنوز پابرجاست.
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 29 بهمن 1386 توسط محمدحسین متولی
▬ تست هوش |